تا با اولین نفس     سالی به عمرم اضافه گردد

ای کاش برف ببارد تا این سیاهی طولانی را سپید پوش کند...

خوابی آشفته

و سراسیمه به هر سو دویدم اما بیدار نشدم

من خواب دیده ام

و خود را دیده ام

در میان کاغذهای انباشته شده و درمیان کارهای هر روزت

و مرا ندیدی

من خواب دیده ام

و تو را دیدم

 که فراموشم کرده ای و چه آسان تمام سالهای بودنم را به نام او فروختی

من خواب دیده ام

و در خوابم چه دردناک نفس کشیده ام

و چه اندوهناک زندگی کرده ام

اما مهم این است که

من شاید فقط خواب دیده ام ....

                          برای شکستن تو نیست

سکوت کرده ام 

                         تا صدای رفتنم را بشنوی

                                                         وای از این بغض سرکش.....

و کرکسان منقارشان را بر جانم فرو می بردند

به امید معجزه ات نفس را تحمل می کردم

و اکنون

که باور کرده ام معجزه تو نیازمند معجزه ای است

دردمندانه می خندم...

من قول داده ام

نه دست بر دستانت می نهم و نه لب بر گونه هایت

خوب می دانم هرم نفسهایم پیکر سپیدت را آب خواهد کرد

آدم برفی من !

نذر پرندگان می کنم

اگر باز نگردی

ای غم!

و من به یاری یکتا پروردگارم ، روحم را از میان غم ها بیرون خواهم کشید.

برمی خیزم

و آغاز دوباره ام را می سرایم.

اما نمی دانم چرا این کوچه خلوت را از ازدحام تو پر می بینم

می نخورده ام

اما نمی دانم چرا خاطراتت دوره ام کرده اند و یاد تو را لب به لب نجوا می کنند

می نخورده ام

اما نمی دانم چرا قدمهای استوارم در گذر از تو این گونه لرزان فرود می آیند.

می نخورده ام

اما نمی دانم چرا زار زار می گریم و های های می خندم

می نخورده ام

اما نمی دانم چرا مستم؟؟؟

من تو را به خودت بخشیدم .دیگر اکنون سهمی از تو در من نیست.

بخشیده ام عزیز دل

حضورت را ، بودنت را، من تمام خاطراتت را به تو بخشیده ام .

و از تو ستانده ام

مهرم را ، نامم را....

بدرود

فقط چند لحظه پایتان را بلند کنید خرده های دلم را بر می دارم .....

آه خدای من

نجاتشان دادم .تمام دارائی ام را پس گرفتم .