نردبانم کوتاه شده

دستم به آسمانت نمی رسد

مهربانم !

بالهایم را بازگردان..

هرگز نخواهم بخشید...

نه ، نباید بگویم ، رویش خط می کشم

دلم تنگ شده برای    ؟

یک جمله ناتمام . خط می زنم

چه بی رحمانه ...

عجب جمله طولانیی ، سیاهش می کنم

دوستت...

چه بی معناست برایت ، فراموش می کنم

برای تو می نویسم که :

                               هرگز برایت نخواهم نوشت.

                              دهان بر دهان این مرده نهاده ای که چه؟!

                             دم سردش نفس گرمت را خواهد کشت...

بخند عزیزم، که اگر سکوت کنی گمت خواهم کرد

و من از نبودنت بیمناکم ...

تمامش کن ، این نفسها به درازا کشیده اند

ریسمان دار به گلویم گره زده ای

تاملت از چیست؟؟

چه حاصل که فریاد کنم بیگناهم

تمامش کن

من به قربانی شدن خو گرفته ام ...

می خواهیم حسابمان را صاف کنیم

                                                این چرتکه

                                                               این من

                                                                         و این تو

تمام سالهای بودنت را پس می دهم

                    دلم  را پس می گیرم

تمام دلهره ها و ترس نیامدنت را پس می دهم

                     غم شیرینم را می ستانم

تمام خاطرات ، طعم حضورت را پس می دهم

                     نگاهم را تا ابد باز پس می گیرم

انتظار آمدنت را

                   صدایت را

                              برق چشمانت را 

 هر آنچه از تو در من است باز می گردانم

اما عزیز من

من را به من باز گردان

التماس می کنم .....

یا حرفی...

اگر این غم دستانش را از گلویم بردارد

و اگر بغض صدایم را هاشور نزند

خواهم گفت :

دیر آمدم عزیز من..

من گناه کردم     

و تو به بدترین شکل مجازاتم کردی

کاش اشکهای گرمم بدن سردت را زنده می کرد.

ای کاش دیر نکرده بودم...!!

نیت کرده ام

شمع به شمع روشن می کنم

و از خدایم می خواهم که با هر افروختنی وجود سردم را نفس بدمد.

 بیست ، سی ، چهل شمع

نیت کرده ام

شمع به شمع روشن می کنم

و چشم در چشمان شعله اش ، سرمای نگاهش را از خاطرم پاک می کنم .

 سی ، چهل شمع

نیت کرده ام

شمع به شمع روشن می کنم

و از رقص شعله در باد ، شاد بودن در سایه اندوه را خواهم آموخت.

چهل شمع

نیت کرده ام

شمع به شمع روشن کرده ام

و افروختن از پس هر سیاهی را چشیده ام

                                                          تا شبم را به طلوع خورشید پیوند زنم...