وسواس گرفته ام

هرچه دست بر سر و گوش اين كلمات مي كشم مطهر نمي شوند

نگاه كن ؛

تن سپيد كاغذهايم را هم چرك كرده اند

آب مي ريزم رويشان

                           قطره  قطره

                           چكه   چكه

                          اشك به اشك

ديگر تن خيس واژه هايم مي لرزد

                          سرد است

                             سرد

بگو مهربان !

براي واژه هاي لرزانم چه آورده اي ؟

من ! بت دست ساز تو

كه به بازار از رونق افتاده اش مي گريد

با تكه تكه وجودم بر بنده ام سجده مي كنم

من ! بت بي بنده

تبر بر دوش گرفته ام

كه چنين الهه اي را كامروايي مرگ است

جگرم مي سوزد نازنين

مي سوزد...